Przejdź do głównej zawartości

Jak zrównoważyć grę?

W artykule "5 cech idealnej gry" opisałem kilka istotnych aspektów gier, lecz nie opisałem jak je osiągnąć. Zrobię to teraz. Mam nadzieję, że poświęcając każdej cesze osobny artykuł będę w stanie lepiej przekazać metody uzyskiwania ich niż gdybym chciał tę wiedzę upchnąć w wspomnianym artykule.
Jedną ze wspomnianych pożądanych cech gry jest równowaga. Przypomnę, że pod tym pojęciem rozumiemy, że na starcie każdy gracz ma równe szanse na zwycięstwo.
Już tu musimy zaznaczyć, że czasem warto wziąć pod uwagę naszą grupę docelową.
Jeśli tworzymy grę familijną, spodziewamy się, że będą grać dorośli razem z dziećmi, więc na wstępie mamy pewną nierówność, którą musimy zniwelować. Ten przypadek należy do niewielkiego grona sytuacji, gdy warto zadbać, aby czynnik losowy miał istotny wpływ na zwycięstwo.
Równowagę można osiągnąć na różne sposoby. Najprostszym jest całkowita symetria, która będzie widoczna zapewne również na planszy. Wszystkich graczy obowiązują te same zasady, mają jedno wspólne pole startowe lub pola startowe są rozmieszczone w równych odstępach na zapętlonej planszy.
Jednak czasem ciekawiej jest, gdy każdy gracz dysponuje wyborem zróżnicowanych postaci, ras, nacji lub lokalizacji, które każde mają pewne cechy dające im przewagę nad pozostałymi, ale pod innymi aspektami ustępujące reszcie.
Gdy próbujemy tak budować świat gry, mamy możliwość różnorakiego podejścia do sprawy równowagi.
Najprostszym, lecz niezalecanym będzie kazać graczom zagrać długą serię partii tak, aby każdy grał wszystkimi postaciami itd. To rozwiązanie można zastosować chyba tylko, gdy chcemy zrobić turniej niezrównoważonej gry.
Lepiej zrobimy jeśli wyszczególnimy kilka parametrów, które można ustalić dla każdego gracza na końcu gry, takich jak:
  • ilość zdobytych zasobów
  • liczba zbadanych technologii
  • kontrolowany obszar
  • siła wojsk
  • itp.
Każdemu parametrowi przypisujemy pewną liczbę punktów zwycięstwa, by następnie rozegrać kilka partii gry. Potem modyfikujemy przypisane do parametrów punkty zwycięstwa.
Przykład:
Rasy: A, B,C
Parametry: P,Q,R,S
Punkty zwycięstwa przed zmianą: PZS
Punkty zwycięstwa po zmianie: PZN
Średnie wartości parametrów po kilku partiach testowych
ABCPZSPZN
P4 14356
Q26273273
R1292038
S852113
PZS246291301

PZN302302300


Warto zauważyć, że zmiana wartości punktów zwycięstwa może wpływać na decyzje graczy, co pociągnie za sobą zmieniony rozkład wartości parametrów na koniec gry. Gracz mając do wyboru opcję zwiększającą Q o 1, kosztem zmniejszenia S o 2 oraz opcję zwiększającą S o 1, kosztem zmniejszenia Q o 2 zachowa się inaczej przy różnych sposobach przydzielania punktów zwycięstwa. Dlatego po każdej zmianie trzeba rozegrać kolejnych kilka partii, żeby sprawdzić, czy zmiany nie są zbyt duże.
Żywię nadzieję, że wskazówki zawarte artykule pomogą wam budować przyjemniejsze gry.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

6 możliwości ruchu. Gra przeciw tłumowi.

Czasami mamy już gotowe gry, ale chcielibyśmy, żeby mieli je nasi klienci, których jeszcze zbyt wielu nie mamy. Wtedy zaczyna się promocję. Niektórzy sięgają po media społecznościowe. Nic dziwnego - mają one wiele zalet i w tym artykule pokaże jak wykorzystać niektóre z nich. W mediach społecznościowych można wykorzystać różne gry do zwrócenia uwagi potencjalnych klientów. Akurat zrobienie gry dla Ciebie to pikuś 😀 Wiem, że jesteś w stanie wymyślić coś bardziej złożonego niż popularne gry eliminacyjne. Tytułowe 6 możliwości ruchu w turze jest górnym ograniczeniem narzuconym przez Facebooka na gry odgrywane na profilach. Mechanika jest prosta. W turze tłumu przedstawiamy sytuację i maksymalnie 6 opcji działania, a następnie każemy fanom reagować. Po ustalonym czasie tura fanów się kończy i na podstawie liczby poszczególnych typów reakcji stwierdzamy jaki ruch robi tłum. Chwilę potem możemy wrzucić kolejny post, przedstawiający kolejną turę gry, który będzie zgarniał kolejne reakcje...

Jak napisać zrozumiałą instrukcję do gry?

Jasność zasad jest jedyną cechą wymienioną w artykule 5 cech idealnej gry odnoszącą się wprost tylko do instrukcji gry. Wysoki poziom spełnienia tej cechy objawia się tym, że gracz zaraz po przeczytaniu instrukcji, wie jak grać. Zaniechanie w tym obszarze spowoduje, że zamiast jednej dopracowanej gry, wydasz wiele gier w jednym pudełku, gdyż każdy będzie grać inaczej. Ogranicza się zatem potencjał tworzenia dodatków lub innych gier opartych na podobnej mechanice. Innym negatywnym skutkiem, który może się pojawić jest zniechęcenie. Gracz, który nie umie zagrać zniechęci się do tej gry i innych przez nas wydanych. Im większa złożoność gry, tym większe ryzyko, że coś będzie określone nieprecyzyjnie, a im więcej błędów tym większe ryzyko, że wszystkich nie znajdziemy. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że mało kto tworzy zasady z myślą o łatwym ich zapisaniu, ale warto sprawdzić czy gra rzeczywiście musi być skomplikowana w stopniu takim jak określają to zasady. Może uproszczenie...

Bardzo długa gra: Programy lojajnościowe

Zagadnienia związane z grami można wyprowadzić daleko poza obszary tradycyjnie związane z rozrywką. W wielu grach o zwycięstwie decyduje liczba zebranych punktów, choć w rzeczywistości stosuje się też bardziej złożone warunki zwycięstwa. W latach 80. XX w. managerowie supermarketów zadali sobie pytanie: Co by było gdyby stworzyć grę, w której zamiast rzutu kostką, czy talii kart, o możliwych akcjach i wynikach będzie decydować wielkość lub zawartość zakupów? Skutki tego pytania możemy obserwować dziś w wielu sklepach. Wiele z nich ma własne programy lojalnościowe. Jak zaznaczyłem w tytule - są to bardzo długie gry. Pełna rozgrywka potrafi trwać latami - w zasadzie to jest jej główny cel. Rzadko kiedy chodzi o wyłonienie najlepszego klienta w krótkim czasie, bardziej o to by klienci-gracze jak najdłużej chcieli uczestniczyć w rozgrywce. Dlatego ostateczny ranking mało kogo obchodzi, więcej emocji budzą drobne nagrody, które można zdobyć w trakcie gry. Z punktu widzenia organizatora...