Tworzenie gier bez prądowych (planszowych, karcianych) ma tę zaletę, że można w nie zagrać niemal w każdych warunkach. Gry komputerowe mają ograniczenie w postaci konieczności posiadania odpowiedniego sprzętu, ale mają też kilka innych zalet od strony twórcy. Po pierwsze gry komputerowe mają pewne właściwości, które trudno uzyskać w zwykłych planszówkach i karciankach, ale gry bez prądu można symulować jako gry komputerowe, o czym było pisane nieco szerzej w Czy tylko gry bez prądu? .  Po drugie łatwo wprowadza się modyfikacje w trakcie prototypownia. Zmiany planszy czy kart - to niekiedy kilka kliknięć myszą. Nie trzeba ich na nowo drukować, laminować itp. Po trzecie dużo szybciej się testuje grę. W artykule Jak obejść problemy z testowaniem gier  opisywałem mnogość wynikającą z tego, że w każdej turze liczba potencjalnych scenariuszy gry rozdziela się na wiele (tyle ile możliwości ruchu) kolejnych scenariuszy. Można wprowadzić automaty, które pomogą nam tes...

Gra żeby była ciekawa musi być w pewnej mierze nieprzewidywalna. Czasami można ten efekt osiągnąć wykorzystując losowość i niejawność. Jednak z drugiej strony nadmierne stosowanie tych narzędzi może powodować poczucie braku zależności wyniku od działań graczy, a w dalszej kolejności zniechęcenie i niską ocenę gry. W idealnym stanie wyniki są nieprzewidywalne i zależne tylko od umiejętności graczy. Jeśli gracze są na zbliżonym poziomie, to sprawa jest jasna, ale przecież nie zawsze chcemy, żeby starzy wyjadacze zjedli nowicjuszy. Pogodzenie nieprzewidywalności wyników z uzależnieniem wyników głównie od umiejętności graczy jest trudne, gdy między graczami jest duży rozrzut w poziomie gry. Odpowiedzią na takie problemy jest samobalansowanie. Jest to taki sposób punktacji, który pomaga graczom uzyskać podobne wyniki bez względu na okoliczności. Jeśli gra składa się z wielu rund, to można tworzyć ranking, albo określić poziom graczy. Odpowiednio ustalając przeliczniki punktów zdobytych w tr...

Pisanie o metodach tworzenia gier prędzej czy później musi się skończyć. Jest kilka sprawdzonych rozwiązań, z których można korzystać latami i aż dziwię się, że tak długo udawało mi się dopisywać kolejne artykuły. W najbliższym czasie zbiorę i usystematyzuje zebraną tu wiedzę w nowym podręczniku. Powodzenia w dalszym tworzeniu😁

Czasami mamy już gotowe gry, ale chcielibyśmy, żeby mieli je nasi klienci, których jeszcze zbyt wielu nie mamy. Wtedy zaczyna się promocję. Niektórzy sięgają po media społecznościowe. Nic dziwnego - mają one wiele zalet i w tym artykule pokaże jak wykorzystać niektóre z nich. W mediach społecznościowych można wykorzystać różne gry do zwrócenia uwagi potencjalnych klientów. Akurat zrobienie gry dla Ciebie to pikuś 😀 Wiem, że jesteś w stanie wymyślić coś bardziej złożonego niż popularne gry eliminacyjne. Tytułowe 6 możliwości ruchu w turze jest górnym ograniczeniem narzuconym przez Facebooka na gry odgrywane na profilach. Mechanika jest prosta. W turze tłumu przedstawiamy sytuację i maksymalnie 6 opcji działania, a następnie każemy fanom reagować. Po ustalonym czasie tura fanów się kończy i na podstawie liczby poszczególnych typów reakcji stwierdzamy jaki ruch robi tłum. Chwilę potem możemy wrzucić kolejny post, przedstawiający kolejną turę gry, który będzie zgarniał kolejne reakcje...

Gra powinna być fajna, ale co to znaczy? Poniżej katalog kilku cech, które powinna mieć gra, którą można określić jako fajną: Regrywalność Nieważne czy pierwszy raz w życiu wyciągamy grę z pudełka, czy mamy za sobą tysiące partii, gra powinna być równie wciągająca. Jasność zasad Lubicie ten stan gdy 10 raz czytacie instrukcję i wciąż nie wiecie o co chodzi? Jeśli nie to jesteście jak większość waszych potencjalnych graczy 😃 Najlepiej jeśli już przy pierwszym czytaniu wiadomo co i jak. Prostota zasad Co innego gdy czytając instrukcję wiemy co możemy zrobić, a co innego, gdy przy każdym ruchu przeglądamy instrukcję, żeby sprawdzić jakie mamy możliwości ruchu. Nie jest to problemem, jeśli doświadczamy tego przy pierwszej partii, ale trudność zagrania 10 partii gry bez zaglądania kilkakrotnie do instrukcji jest już poważnym problemem (choć te liczby zależą też trochę od czasu trwania pojedynczej partii. Mogą być większe dla mniej czasochłonnych gier). Równowaga Każdy gracz na starc...

Tworzenie gier z trybem jednoosobowym nie jest proste, ale ze wzgląd na to, że nie zawsze udaje się znaleźć odpowiednich partnerów do gry, zawsze znajdą się osoby zainteresowane tytułami oferującymi tryb jednoosobowy. Twórcom takich gier brakuje możliwości zastosowania wielu mechanizmów dostępnych w rozgrywce dla wielu osób. Pierwszym pomysłem, jaki przychodzi w takich sytuacjach do głowy, jest możliwość zasymulowania innego gracza, co się wykorzystuje w grach komputerowych, ale w grach planszowych i karcianych jest to znacznie trudniejsze. Trudno zadbać o to, by symulowany gracz równocześnie mógł podejmować decyzje sprawiające wrażenie racjonalnych, a jednocześnie wykorzystać mechanizmy bazujące na nierównym dostępnie do informacji. Ze wspomnianych wszystkich mechanizmów opisanych w artykule: Jak podnieść zmienność rozgrywki? dysponujemy zaledwie dwoma. Są to: Złożoność Losowość Próby symulacji gracza na pewno zwiększą złożoność, gdyż nie tylko trzeba ustalić co można w grze, ...