Przejdź do głównej zawartości

Doomio – owoc szpiegostwa przemysłowego

Tydzień temu na mojej Facebookowej stronie pojawiła się zagadka. W moim zamyśle jest to alternatywne przedstawienie tradycyjnej gry Domino, a także prototyp mojej nowej gry. Z chęcią poczytam też inne koncepcje czytelników na temat reguły, która rządzi ustawieniem obiektów na tamtym obrazku. Inna reguła też może pasować. Przykładowo, gdy widzę ciąg liczb 2;4 to mogę pomyśleć, że:
  • jest to ciąg kolejnych liczb parzystych
  • kolejny element jest podwojeniem poprzedniego
  • kolejny element jest kwadratem poprzedniego
  • kolejny element jest dany wzorem
Każde wnioskowanie da się obronić, ale kolejne elementy ciągu będą się różnić. Będą to odpowiednio:
  • 6; 8; 10; 12; 14; 16; 18; 20; 22 itd.
  • 8; 16; 32; 64; 128; 256; 512 itd.
  • 16; 256; 65 536; 4 294 967 296 itd.
  • 256; 3,231700607131100730071487668867e+616; dalej mi kalkulator nie chce liczyć – za duże liczby.
Nawet gdyby, któraś z reguł do zagadki podana przez fana nie była zgodna z tym co jest w niej pokazane, to i tak mogłaby stanowić inspirację do nowego wariantu gry.
Mechanika domina jest niezwykle prosta – ułożyć kostki koło siebie zgodnie z pewną zasadą – jaką? To zależy od wariantu, których jest kilkanaście albo więcej. W klasycznym wariancie chodzi o to, by z kości z 2 polami ułożyć „wężyk” tak, aby kości stykały się stronami, które mają taki sam symbol.
Już na tym poziomie można zaproponować modyfikację. Zamiast całego zestawu kości z różnymi parami symboli, można użyć zwykłych 4 kostek – najwygodniej sześciennych – do gry.
Układając wężyka, możemy kolejne kości dołączać tylko do jednego z 2 końców, więc musimy pamiętać tylko te 2 wartości – do tego wykorzystamy 2 kostki. Rzut dwiema pozostałymi losuje nam kostkę, którą możemy dołożyć. Po dołożeniu wyciągamy 2 środkowe kostki i można rzucać dalej ;)
Przykład:
Wężyk: [2][5]
Losujemy: [3][2]
Dostawiamy: [3][2][2][5]
Nowy wężyk: [3][5]

Bogactwo wariantów gry można uzyskać dzięki różnorodności punktacji.
Wadą tej modyfikacji jest duża losowość, ale jeśli będzie na zastosowana jako element mechaniki większej gry, to losowość może być odpowiednio stłumiona (albo podkręcona, ale raczej nie będzie to zbyt często konieczne) innymi mechanizmami.
W innych grach wykorzystujących mechanikę domina również nie zawsze jest zachowana forma kości, ale nie zawsze jest też budowany z nich „wężyk”. Zawsze jednak szuka się w nich dopasowanego elementu i dostawia się gdzieś. W Makao, grach karcianych na nim bazujących i w systemie gier Dobble „wężyk” został zastąpiony stosem kart, w Carcassonne korzystając z zmodyfikowanej mechaniki domina tworzymy mapę całego świata gry.
Warto zatem przy tworzeniu własnych gier popatrzeć na to co inni stworzyli – skoro niektórzy bazując na idei zawartej w starożytnej grze stworzyli prawdziwe hiciory.
O innych źródłach inspiracji pisałem już tutaj

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

6 możliwości ruchu. Gra przeciw tłumowi.

Czasami mamy już gotowe gry, ale chcielibyśmy, żeby mieli je nasi klienci, których jeszcze zbyt wielu nie mamy. Wtedy zaczyna się promocję. Niektórzy sięgają po media społecznościowe. Nic dziwnego - mają one wiele zalet i w tym artykule pokaże jak wykorzystać niektóre z nich. W mediach społecznościowych można wykorzystać różne gry do zwrócenia uwagi potencjalnych klientów. Akurat zrobienie gry dla Ciebie to pikuś 😀 Wiem, że jesteś w stanie wymyślić coś bardziej złożonego niż popularne gry eliminacyjne. Tytułowe 6 możliwości ruchu w turze jest górnym ograniczeniem narzuconym przez Facebooka na gry odgrywane na profilach. Mechanika jest prosta. W turze tłumu przedstawiamy sytuację i maksymalnie 6 opcji działania, a następnie każemy fanom reagować. Po ustalonym czasie tura fanów się kończy i na podstawie liczby poszczególnych typów reakcji stwierdzamy jaki ruch robi tłum. Chwilę potem możemy wrzucić kolejny post, przedstawiający kolejną turę gry, który będzie zgarniał kolejne reakcje...

Jak napisać zrozumiałą instrukcję do gry?

Jasność zasad jest jedyną cechą wymienioną w artykule 5 cech idealnej gry odnoszącą się wprost tylko do instrukcji gry. Wysoki poziom spełnienia tej cechy objawia się tym, że gracz zaraz po przeczytaniu instrukcji, wie jak grać. Zaniechanie w tym obszarze spowoduje, że zamiast jednej dopracowanej gry, wydasz wiele gier w jednym pudełku, gdyż każdy będzie grać inaczej. Ogranicza się zatem potencjał tworzenia dodatków lub innych gier opartych na podobnej mechanice. Innym negatywnym skutkiem, który może się pojawić jest zniechęcenie. Gracz, który nie umie zagrać zniechęci się do tej gry i innych przez nas wydanych. Im większa złożoność gry, tym większe ryzyko, że coś będzie określone nieprecyzyjnie, a im więcej błędów tym większe ryzyko, że wszystkich nie znajdziemy. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że mało kto tworzy zasady z myślą o łatwym ich zapisaniu, ale warto sprawdzić czy gra rzeczywiście musi być skomplikowana w stopniu takim jak określają to zasady. Może uproszczenie...

Tworzenie kart w LibreOffice

Oczywiście są gotowe programy do przygotowywania kart, jednak – zwłaszcza na początkowym etapie możemy nie mieć ochoty kupować i instalować nowych programów. Podejrzewam, że większość z nas ma na swoim komputerze zainstalowany edytor tekstu i arkusz kalkulacyjny. W tym artykule zaprezentuje rozwiązanie w programach wchodzących w skład pakietu LibreOffice, ale w programach Microsoftu: Word i Excel można zrobić to niemal bliźniaczo. Dlaczego proponuję takie rozwiązanie? Przecież nierzadko karty utworzone tą metodą wymagają poprawek, a można zaprojektować każdą kartę osobno, ale zawsze znajdzie się pewna grupa kart, która nie będzie wymagać poprawek, a poza tym jeśli w międzyczasie zmieni się jakiś element szablonu karty (co na etapie prototypu jest prawdopodobne), to wystarczy kilka kliknięć myszą, by mieć z powrotem aktualne karty. Na początku potrzebujemy informacji o elementach, które pojawią się na karcie, a także projekt ...