Przejdź do głównej zawartości

Pomiar losowości w grze

Losowość w grze jest jednym z elementów urozmaicających rozgrywkę, jednak zbyt duże jej natężenie może psuć frajdę z zabawy. Teoretycznie prawdopodobieństwo zwycięstwa powinno być proporcjonalne do umiejętności graczy. Wynika z tego, że aby zbadać wpływ losowości na wynik gry musimy umieć mierzyć umiejętności graczy biorących udział w testach.
Wynik gracza = Umiejętności + Losowość Gry * Szczęście
Mając wyniki graczy z wielu rozgrywek, można wyznaczyć wszystkie te wartości.
  • Losowość Gry to wielkość charakteryzująca tworzoną grę;
  • Umiejętności to wielkość charakteryzująca gracza;
  • Szczęście to wielkość losowa inna dla każdego gracza i każdej rozgrywki.
Zaczynamy od wyznaczenia umiejętności graczy według wskazówek zawartych w tym artykule.
Po odjęciu umiejętności od wyników, zostaje nam już tylko zbiór przedstawiający wpływ czynników losowych na graczy we wszystkich rozgrywkach.
Ostatnim krokiem jest wybór mierników losowości, mogą to być:
  • rozstęp [R=Wmax-Wmin]
  • odchylenie standardowe
  • odchylenie bezwzględne
Wyliczona wielkość jest już miarą losowości. Wartość podanych mierników rośnie wraz z losowością.
Aby móc porównywać losowość różnych gier lub różnych wariantów tej samej gry, musimy za każdym razem użyć tych samych przekształceń. Wyniki muszą być normalizowane w ten sam sposób, umiejętności graczy wyznaczane tak samo i policzona miara losowości musi być taka sama. Jaka wartość losowości jest idealna? Przetestuj kilka gier. Wartości odpowiadające najlepszym z nich będą dobrą wskazówką.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jak napisać zrozumiałą instrukcję do gry?

Jasność zasad jest jedyną cechą wymienioną w artykule 5 cech idealnej gry odnoszącą się wprost tylko do instrukcji gry. Wysoki poziom spełnienia tej cechy objawia się tym, że gracz zaraz po przeczytaniu instrukcji, wie jak grać. Zaniechanie w tym obszarze spowoduje, że zamiast jednej dopracowanej gry, wydasz wiele gier w jednym pudełku, gdyż każdy będzie grać inaczej. Ogranicza się zatem potencjał tworzenia dodatków lub innych gier opartych na podobnej mechanice. Innym negatywnym skutkiem, który może się pojawić jest zniechęcenie. Gracz, który nie umie zagrać zniechęci się do tej gry i innych przez nas wydanych. Im większa złożoność gry, tym większe ryzyko, że coś będzie określone nieprecyzyjnie, a im więcej błędów tym większe ryzyko, że wszystkich nie znajdziemy. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że mało kto tworzy zasady z myślą o łatwym ich zapisaniu, ale warto sprawdzić czy gra rzeczywiście musi być skomplikowana w stopniu takim jak określają to zasady. Może uproszczenie...

6 możliwości ruchu. Gra przeciw tłumowi.

Czasami mamy już gotowe gry, ale chcielibyśmy, żeby mieli je nasi klienci, których jeszcze zbyt wielu nie mamy. Wtedy zaczyna się promocję. Niektórzy sięgają po media społecznościowe. Nic dziwnego - mają one wiele zalet i w tym artykule pokaże jak wykorzystać niektóre z nich. W mediach społecznościowych można wykorzystać różne gry do zwrócenia uwagi potencjalnych klientów. Akurat zrobienie gry dla Ciebie to pikuś 😀 Wiem, że jesteś w stanie wymyślić coś bardziej złożonego niż popularne gry eliminacyjne. Tytułowe 6 możliwości ruchu w turze jest górnym ograniczeniem narzuconym przez Facebooka na gry odgrywane na profilach. Mechanika jest prosta. W turze tłumu przedstawiamy sytuację i maksymalnie 6 opcji działania, a następnie każemy fanom reagować. Po ustalonym czasie tura fanów się kończy i na podstawie liczby poszczególnych typów reakcji stwierdzamy jaki ruch robi tłum. Chwilę potem możemy wrzucić kolejny post, przedstawiający kolejną turę gry, który będzie zgarniał kolejne reakcje...

Tworzenie kart w LibreOffice

Oczywiście są gotowe programy do przygotowywania kart, jednak – zwłaszcza na początkowym etapie możemy nie mieć ochoty kupować i instalować nowych programów. Podejrzewam, że większość z nas ma na swoim komputerze zainstalowany edytor tekstu i arkusz kalkulacyjny. W tym artykule zaprezentuje rozwiązanie w programach wchodzących w skład pakietu LibreOffice, ale w programach Microsoftu: Word i Excel można zrobić to niemal bliźniaczo. Dlaczego proponuję takie rozwiązanie? Przecież nierzadko karty utworzone tą metodą wymagają poprawek, a można zaprojektować każdą kartę osobno, ale zawsze znajdzie się pewna grupa kart, która nie będzie wymagać poprawek, a poza tym jeśli w międzyczasie zmieni się jakiś element szablonu karty (co na etapie prototypu jest prawdopodobne), to wystarczy kilka kliknięć myszą, by mieć z powrotem aktualne karty. Na początku potrzebujemy informacji o elementach, które pojawią się na karcie, a także projekt ...